foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Badmintonster Nationale Selectie

Twitter

Allereerst excuses dat ik een tijdje niks heb geschreven op mijn website. Nu moet ik zeggen dat het nog als de dag van gisteren voelt dat ik dat wel gedaan heb, maar het is alweer langer dan een maand geleden! Mijn vorige bericht was dat ik weer blessurevrij was verklaard en ik weer alles mocht gaan doen. Nou, in de tussentijd heb ik het dan ook behoorlijk druk gehad. Ik zal geen lange saaie beschrijvingen gaan geven per wedstrijd, maar even in vogelvlucht met jullie doornemen wat ik allemaal gedaan heb.

Het begon allemaal 3 januari weer met een competitie wedstrijd in Duitsland. Daarin speelden we tegen Neuhausen, die een plek onder ons staat en wat dus een belangrijke wedstrijd was, omdat we die moesten winnen om ze onder ons te houden. De vorige keer hadden we 4-2 gewonnen, dus het was ook zeker mogelijk. Ik was blij om weer op de baan te staan en heb eigenlijk geen moment angst gehad dat er weer iets verkeerd zou gaan. Ik won zowel mijn dubbel als mijn mix in twee sets en dat was toch wel weer een erg fijn gevoel! Die trainingen zijn allemaal leuk en aardig, maar de wedstrijden winnen is toch waar je het uiteindelijk voor doet, en nu dat weer gelukt was voelde ik me pas echt blessure vrij!

Daarna weer een week volledig meegetraind en met de nodige spierpijn nog in mijn lichaam stond er 12 januari alweer een competitie wedstrijd op het programma. In en tegen Ludinghausen, die het behoorlijk goed doen in de competitie en momenteel tweede staan. Het is de club van Eefje Muskens en dus zijn we na de ochtendtraining rustig die kant op gereden met zijn 3-en (Robin, Eefje en ik), daar wat gegeten en ons toen opgemaakt voor de strijd. We hadden helaas weinig in te brengen en verloren met 6-0. Erg zuur natuurlijk, maar ik heb op zich wel lekker gespeeld en aangezien wij 7e staan in de competitie moesten we ons ook niet teveel zorgen maken over dit verlies. 

Niet te lang over nadenken, want op 16 januari moesten we aantreden tegen het altijd sterke Bischmisheim, de nummer 1 van de competitie. Ook nooit makkelijk en de dame waar ik altijd mee samen speel was ook nog eens in het buitenland voor een toernooi. Het zou al lastig worden als wij op volle sterkte zouden zijn, en nu waren we ook nog eens behoorlijk verzwakt. Maar goed, we geven nooit op en dus vochten we voor wat we waard waren, maar het was niet genoeg en we konden weer aan de 4 uur lange terugreis beginnen met een 5-1 nederlaag op zak. Gelukkig staan we ondanks deze twee verloren wedstrijden nog steeds op een 7e plaats en met nog 3 wedstrijden te gaan, ziet het er naar uit dat we deze plaats ook vast gaan houden. Dat betekent dat we niet degraderen, maar ook niet meedoen aan de play-offs. Een mooie middenmoot positie dus.

Na drie competitiewedstrijden was het nu dan tijd om mijn kuit echt te testen, want de reis naar Zweden stond op het programma voor het eerste internationale toernooi van 2016. We vertrokken op woensdag, hadden donderdag nog een dagje vrij om wat te trainen en te relaxen en op vrijdag begon de strijd met de mix. Ruben en ik moesten aantreden tegen een jong Zweeds koppel en daar hadden we weinig problemen mee, net zoals de tweede ronde, ook tegen een jong Zweeds koppel. In de dubbel speelden Samantha en ik tegen een jong Deens koppel en ook al speelden we niet de beste wedstrijd van ons leven, toch konden we deze wedstrijd in twee sets naar ons toe trekken en was de zaterdag met twee kwartfinales toch redelijk eenvoudig bereikt. 

Dat het in deze kwartfinales wat zwaarder zou worden stond vast. In de mix moesten we het opnemen tegen de als eerste geplaatste Polen, huidige nummers 18 van de wereld die vorig jaar de nodige titels op hun naam hebben geschreven. In Schotland werden we nog zoek gespeeld, maar nu konden we een stuk beter tegenstand bieden en hebben we het ze in ieder geval niet cadeau gegeven. Een echte kans om te winnen hebben we ook niet gehad, maar er zit in ieder geval verbetering in ons spel en dat is altijd goed om te merken. In de damesdubbel moesten we tegen een Deens koppel waar we al eens eerder van hadden gewonnen en ook nu leverde het eigenlijk minder problemen op dan we van te voren hadden gedacht. De halve finale was dus bereikt. Daarin namen we het op tegen Russen die de week ervoor Estland op hun naam hadden geschreven en die dit toernooi de tweede geplaatste Engelsen naar huis hadden gestuurd. We speelden een redelijk stabiele wedstrijd, waarin we wel gelijk op gingen, maar wij zowel eind eerste als eind tweede set aan het langste eind trokken en dus hadden we op ons eerste toernooi na mijn blessure gewoon weer de finale gehaald!

In deze finale moesten we het opnemen tegen Denen, die in deze partij gewoon beter waren dan wij. We maakten teveel simpele eigen fouten en daar konden zij van profiteren. Hierdoor moesten wij te hard werken om die punten weer terug te verdienen en we verloren dan ook in twee sets. Op dat moment super balen, maar nu achteraf kan ik terug kijken op een mooie come back. Kwartfinale in de mix en tweede plaats in de dubbel, vooraf had ik ervoor getekend.

Mochten jullie dit toernooi hebben gemist en het leuk vinden om toch mijn wedstrijden terug te kijken, als je in de linker menu kolom naar video's gaat, dan vind je daar al mijn wedstrijden terug. Niet alleen van dit toernooi uiteraard, maar ook van langer geleden!

Afgelopen week heb ik weer hard getraind en het weekend was ik zelf vrij, maar ik geef training aan de Badminton School in Tiel en de kinderen hadden de RJK (regio junioren kampioenschappen). Hierbij was ik als coach aanwezig en heb ik dit weekend gezellig alsnog 25 uur lang in de sporthal gezeten. Tsjah, wat moet je anders met je leven he ;). Voor de geïnteresseerden onder jullie, via deze link een kort filmpje van de kids https://www.youtube.com/watch?v=gPnzxHuZWYM

En als jullie wat meer op de hoogte willen blijven van mij en mijn badminton, like dan even mijn Facebook atleet pagina, daar schrijf ik ook vaak tussendoor wat korte berichtjes op: facebookpagina iris

En toen was het alweer februari......