foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Badmintonster Nationale Selectie

Twitter

Uiteraard hou ik de meeste van jullie tegenwoordig op de hoogte via mijn Facebook atleten pagina, maar zo nu en dan zal ik ook nog even een stukje op mijn website plaatsen. Dit is uiteraard in het Nederlands, en mijn Facebook pagina is in het Engels, dus dit is voor de meesten wat makkelijker te volgen :)

Ik heb het laatst iets geplaatst over dat januari voorbij was gevlogen, maar inmiddels is het alweer april. Ik heb de laatste twee maanden niet stil gezeten en ben vooral veel weggeweest. In februari was er natuurlijk allereerst het NK. Daar speelde ik de mix met Ruben en haalden we de kwartfinale, waarin we verloren van Jelle Maas en Cheryl Seinen. Uiteraard baalden we daar behoorlijk van, maar het is geen slecht koppel waar je van verliest en zij waren gewoon beter naarmate de wedstrijd vorderde. In de damesdubbel behaalden Samantha en ik redelijk eenvoudig de finale, waarin we het moesten opnemen tegen Selena en Eefje. Geen verrassende finale, ik denk dat iedereen wel had verwacht dat wij tegen elkaar zouden uitkomen. Tot de finale hadden we allebei nog geen set ingeleverd, dus was het aan ons om daar verandering in te brengen. We wisten er in ieder geval voor te zorgen dat we beiden een set inleverden en er moest een beslissende derde set komen. Helaas waren Selena en Eefje daarin beter en werden wij tweede van Nederland.

 

Daarna stonden er nog de laatste drie competitiewedstrijden op het programma van dit seizoen. Het maakte niet heel veel uit of we zouden winnen of verliezen, want we zouden hoogstwaarschijnlijk toch wel blijven staan op de 7e plek. Alleen is het natuurlijk altijd leuker om het winnend af te sluiten, hoeveelste je ook wordt. De eerste wedstrijd wonnen we makkelijk van de nummers 9. Het weekend daarna speelden we tegen de nummers 4 en 5 en dat was een ander verhaal. We vochten voor wat we waard waren, maar helaas konden we niet voorkomen dat we allebei deze wedstrijden verloren. En na deze wedstrijden bleek dat we inderdaad zijn geëindigd op een 7e plek. Dat houdt in dat we volgend seizoen alsnog in deze liga mogen blijven spelen en dat was het belangrijkste doel aan het begin van het seizoen!

Net terug uit Duitsland van de competitie konden we alweer vertrekken, maar nu voor het eerste toernooi in de rij van 5. De German Open in Mulheim. Altijd een sterk en zeer mooi opgezet toernooi, dus ik vind het leuk om daar te spelen. Ik moest met Ruben in de mix in de kwalificatie spelen en verloor helaas van een koppel uit Vietnam. In de dubbel stonden we al in het hoofdtoernooi en moesten we spelen tegen een jong Deens koppel dat uit de kwalificatie kwam. Hier hadden we geen moeite mee en de tweede ronde was snel bereikt. Daarin moesten we tegen een sterk nieuw Chinees koppel (waarvan er een een lange tijd nr. 1 van de wereld heeft gestaan). We speelden eigenlijk een prima wedstrijd, waarin we goed meekwamen maar steeds net aan het eind van beide sets aan het kortste eind trokken en aan het eind van de partij met lege handen stonden.

Weer snel naar huis en trainen, want de week erop was het volgende toernooi gepland, de All England. En nu zei ik dat ik de German altijd leuk vond om te spelen, maar de All England blijft toch het allerbeste toernooi in Europa! Een super groot stadion, waar al vanaf de kwalificatie dag redelijk veel publiek zit. Ik ben nog nooit verder gekomen dan de eerste ronde, dus daar moest maar eens verandering in komen, al was de loting daar niet echt naar. We moesten het opnemen tegen de nummers 15 van de wereld uit India. De vorige drie ontmoetingen hadden we er twee verloren en een gewonnen, dus het kon wel! En we deden het ook, we wonnen zelfs in twee sets! We speelden een prima wedstrijd waarin we goed onze tactiek konden uitvoeren en waarin de tegenstanders niet konden schakelen! Voor het eerst een tweede ronde bereikt hier, top! Dat werd een nog zwaardere wedstrijd tegen weer een Chinees koppel. Ditmaal de nummers 6 van de wereld. We wisten niet voor nog een stunt te zorgen en verloren vrij kansloos deze wedstrijd. Dit was echt nog een maatje te groot, maar daar kunnen we alleen maar van leren en nu weten we weer waar we naar toe willen!

We zijn toen door naar Zwitserland gegaan om daar eerst nog even te kunnen trainen met onze sponsor Donovan Cuntapay van CBA (Cuntapay's Badminton Academy). Later die week stond namelijk de Swiss Open op het programma, dus dat konden we zo mooi combineren. Echter, de dag voor we de baan op moesten tegen een sterk Thais koppel werd Samantha ziek. En dat was helaas te merken op de baan de volgende dag. Een koppel waar we het normaal, als we allebei fit zijn, al moeite mee hebben, wordt helemaal lastig als een van de twee niet fit is en dus verloren we deze wedstrijd kansloos. Heel erg balen, omdat we net twee goede toernooien hadden gespeeld, maar het is niet anders en we konden het maar beter snel accepteren en weer zorgen dat we er op het volgende toernooi weer zouden staan.

Daar hadden we 1,5 week voor en toen vertrokken we richting Frankrijk voor de Orleans International. Ook over dit toernooi kan ik heel kort zijn, het was niet mijn toernooi. In Swiss was Samantha niet lekker, hier was ik niet goed. Zowel in de mix als in de dubbel heb ik geen moment echt lekker in de wedstrijd gezeten. In de mix werkte dit voor Ruben ook niet en verloren we van een sterk Engels koppel in twee sets. In de dubbel kon Samantha dit ook niet naar haar toe trekken en speelden onze Franse tegenstanders elke rally beter met het publiek ook aan hun kant. We verloren in drie sets en konden daarna alleen maar verschrikkelijk balen. Dit hadden we op ervaring naar ons toe moeten trekken, maar hebben we niet gedaan en dat is frustrerend. Echter ook hier weer, snel de knop omzetten, terug naar huis en weer trainen, want de week erop stond alweer het volgende, en laatste toernooi in de rij van 5 op het programma, namelijk Finland.

Voordat ik begon dacht ik bij mezelf, slechter dan vorige week kan niet, dus lekker spelen en zorgen dat ik met een beter gevoel dit toernooi verlaat dan in Frankrijk, want dit is het laatste toernooi voor het Europees Kampioenschap. En het is toch wel lekker als je daar met een goed gevoel naartoe kunt werken. In de mix hadden we een lekkere eerste ronde die we eenvoudig wonnen. Daarna een super goede pot gespeeld tegen Vietnam die we ook wisten te winnen en in de kwartfinale tegen de eerste geplaatste Canadezen ook een goede wedstrijd gespeeld die we in 2 sets naar ons toe trokken. In de halve finale moesten we tegen de winnaars van Frankrijk. Dat het lastig zou worden wisten we, maar we wisten er toch een derde set uit te slepen die we helaas verloren. In de dubbel hadden we de eerste ronde een bye, in de tweede ronde een zeer eenvoudige overwinning tegen een jong Engels koppel en in de kwartfinale een goede overwinning op een koppel uit Japan. In de halve finale moesten we tegen een Duits koppel waar we al lang niet meer tegen gespeeld hadden, maar we kwamen als vuur uit de startblokken en na een 13-0 voorsprong gaven we dit niet meer uit handen en wonnen eenvoudig. In de finale moesten we het weer opnemen tegen een koppel uit Japan. Helaas speelden we hier niet een hele lekkere wedstrijd en gaven we de aanval te makkelijk weg, zonder dat we goed in de verdediging stonden. Uiteindelijk dus een halve finale mix en een tweede plaats in de dubbel. Beter dan vorige week? Zeker. Een goed gevoel aan overgehouden? Ook zeker weten. Vandaag even een lekker dagje vrij, en dan twee weken keihard trainen naar het EK toe om te kijken of we daar wat moois kunnen neerzetten! Volg mij op Facebook voor wat meer korte updates tussendoor: https://www.facebook.com/iristabelingbadminton/